Quiet cracking w medycynie. Ciche pękanie lekarzy i pielęgniarek

2026-03-20T08:30:00+01:00

26 kwietnia 2020 roku dr Lorna Breen, szefowa oddziału ratunkowego szpitala NewYork-Presbyterian Allen w Nowym Jorku, odebrała sobie życie. Miała 49 lat. W tygodniach poprzedzających śmierć prowadziła swój oddział przez pierwszą falę COVID-19, w mieście, które wtedy stało się jednym z najbardziej przejmujących symboli pandemii. Bliskim mówiła, że czuje się bezużyteczna. Bała się też szukać pomocy, bo była przekonana, że zapłaci za to karierą i licencją medyczną.
Nie brzmi to jak opis osoby, którą otoczenie uznałoby za kruchą. Była doświadczoną lekarką i świetną narciarką, kimś przyzwyczajonym do działania pod presją. A jednak tego ciężaru nie udźwignęła. Została z nim sama, za zamkniętymi drzwiami.
Jej historia wstrząsnęła amerykańską medycyną tak mocno, że dwa lata później Kongres uchwalił pierwszą federalną ustawę poświęconą zdrowiu psychicznemu pracowników ochrony zdrowia: Dr. Lorna Breen Health Care Provider Protection Act. Prezydent podpisał ją 18 marca 2022 roku. Tyle że zanim do tego doszło, podobny ciężar nosiły już tysiące lekarzy i pielęgniarek. I wiele z tych osób nadal go niesie.