Sintilimab z anlotynibem u pacjentów z wcześniej leczonym miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym mięsakiem w badaniu II fazy

2026-05-07T08:30:00+02:00

Zaawansowane mięsaki charakteryzują się ograniczonymi możliwościami terapeutycznymi po zastosowaniu standardowego leczenia. Fu i wsp. ocenili skuteczność i bezpieczeństwo terapii skojarzonej sintilimabem oraz anlotynibem w tej grupie chorych w wieku 18-75 lat po wcześniejszej terapii systemowej. Uwzględniono również osoby z nieleczonymi, pierwotnie opornymi na chemioterapię typami nowotworów, takimi jak mięsak pęcherzykowy tkanek miękkich (alveolar soft part sarcoma – aSTS) oraz mięsak jasnokomórkowy. Stosowano sintilimab w dawce 200 mg w dniu 1. oraz anlotynib w dawce 8, 10 lub 12 mg (dobór według badacza) w dniach 1.-14., w cyklu co 3 tygodnie. Pierwszorzędowy punktem końcowy stanowił odsetek odpowiedzi obiektywnych (objective response rate – ORR), a drugorzędowe punkty końcowe przeżycie wolne od progresji (progression-free survival – PFS), przeżycie całkowite (overall survival – OS), odsetek kontroli choroby (disease control rate – DCR) oraz zdarzenia niepożądane (adverse events – AE). Analizowano także znaczenie struktur limfoidalnych trzeciorzędowych (tertiary lymphoid structures – TLS).