Sintilimab z anlotynibem u pacjentów z wcześniej leczonym miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym mięsakiem w badaniu II fazy
Zaawansowane mięsaki charakteryzują się ograniczonymi możliwościami terapeutycznymi po zastosowaniu standardowego leczenia. Fu i wsp. ocenili skuteczność i bezpieczeństwo terapii skojarzonej sintilimabem oraz anlotynibem w tej grupie chorych w wieku 18-75 lat po wcześniejszej terapii systemowej. Uwzględniono również osoby z nieleczonymi, pierwotnie opornymi na chemioterapię typami nowotworów, takimi jak mięsak pęcherzykowy tkanek miękkich (alveolar soft part sarcoma – aSTS) oraz mięsak jasnokomórkowy. Stosowano sintilimab w dawce 200 mg w dniu 1. oraz anlotynib w dawce 8, 10 lub 12 mg (dobór według badacza) w dniach 1.-14., w cyklu co 3 tygodnie. Pierwszorzędowy punktem końcowy stanowił odsetek odpowiedzi obiektywnych (objective response rate – ORR), a drugorzędowe punkty końcowe przeżycie wolne od progresji (progression-free survival – PFS), przeżycie całkowite (overall survival – OS), odsetek kontroli choroby (disease control rate – DCR) oraz zdarzenia niepożądane (adverse events – AE). Analizowano także znaczenie struktur limfoidalnych trzeciorzędowych (tertiary lymphoid structures – TLS).
Materiał przeznaczony wyłącznie dla pracowników służby zdrowia
Ten materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.
Zaloguj się
Szanowni użytkownicy,
część materiałów udostępnianych na naszym portalu jest przeznaczona
wyłącznie dla lekarzy.
Wynika to z regulacji prawnych, do których musimy się stosować.
Jeśli nie jesteś lekarzem, zachęcamy do korzystania z przygotowanych przez nas materiałów dostępnych w zakładce dla pacjentów.
