Molekularna adaptacja do neoadjuwantowej immunoterapii w potrójnie ujemnym raku piersi

Potrójnie ujemny rak piersi (TNBC) stanowi około 15% wszystkich nowotworów piersi i jest jedną z najbardziej agresywnych postaci choroby. Charakteryzuje się brakiem ekspresji receptorów hormonalnych (ER i PR) oraz HER2, co ogranicza dostępność terapii celowanych. Choć TNBC często dobrze odpowiada na chemioterapię, nawroty w ciągu pierwszych 3 lat występują u nawet 40% pacjentek. Immunoterapia stwarza nowe możliwości leczenia, przywracając aktywność cytotoksyczną limfocytów T dzięki interakcji cząsteczek PD-1 i PD-L1. Niestety, nie wszystkie pacjentki odnoszą korzyści z tej terapii. Molekularna adaptacja TNBC wywołana terapią jest kluczowa dla odpowiedzi i oporności na immunoterapię.