Przewaga eflornityny z lomustyną nad monoterapią lomustyną u pacjentów z nawrotowym gwiaździakiem stopnia 3. w badaniu III fazy STELLAR

Skuteczność terapii nawrotowych gwiaździaków wysokiego stopnia złośliwości pozostaje ograniczona, dlatego niezbędne jest poszukiwanie nowych kombinacji terapeutycznych wydłużających przeżycie pacjentów. Z tego powodu w ramach randomizowanego badania III fazy STELLAR (NCT02796261) oceniono skuteczność skojarzenia eflornityny (nieodwracalnie blokującej dekarboksylazę ornityny) z lomustyną w porównaniu z monoterapią lomustyną u dorosłych pacjentów z nawrotowym gwiaździakiem stopnia 3. (anaplastycznego wg klasyfikacji IV WHO z 2016 roku) z pierwszym nawrotem ≥6 miesięcy po radioterapii i temozolomidzie (TMZ), w stanie sprawności w skali Karnofsky’ego ≥70 oraz brak cech obrazowych sugerujących glejaka stopnia 4. Randomizację 1:1 stratyfikowano wg statusu mutacji IDH, wieku, zakresu resekcji oraz regionu geograficznego. Pacjenci otrzymywali eflornitynę w dawce 2,8 g/m² doustnie co 8 godzin przez 2 tygodnie z 1-tygodniową przerwą wraz z lomustyną w dawce 90 mg/m² doustnie co 6 tygodni albo lomustynę w monoterapii w dawce 110 mg/m² co 6 tygodni. Pierwszorzędowym punktem końcowym było przeżycie całkowite (overall survival – OS).