Wieloletnie odpowiedzi na terapię abeksinostatem i pazopanibem: znaczenie ekspresji HDAC2 i niskich poziomów kynureniny w nowotworach litych

Zastosowanie inhibitorów angiogenezy, takich jak pazopanib, stanowi podstawę leczenia wielu nowotworów litych, jednak oporność na terapię pozostaje jednym z głównych wyzwań klinicznych. Prekliniczne dane wskazywały, że nadekspresja HIF-1α sprzyja rozwojowi oporności na inhibitory VEGF, a jednocześnie może być modulowana poprzez zahamowanie histonowych deacetylaz (HDAC). W tym kontekście zbadano połączenie pazopanibu z inhibitorem HDAC abeksinostatem, aby ocenić możliwość odwrócenia oporności i wydłużenia korzyści klinicznej. Badanie fazy Ib objęło szeroką populację pacjentów z zaawansowanymi nowotworami litymi, w tym szczególną kohortę z rozsianym rakiem nerkowokomórkowym. Aktualizacja wyników po ponad 11 latach obserwacji pozwoliła na identyfikację biomarkerów potencjalnie związanych z wyjątkowo długimi odpowiedziami na leczenie.