Stabilność łącznika w koniugatach przeciwciało–lek (ADC): więcej nie zawsze znaczy lepiej
Koniugaty przeciwciało–lek (ADC) stanowią jedną z najbardziej dynamicznie rozwijających się klas terapii przeciwnowotworowych, łącząc selektywność przeciwciał monoklonalnych z wysoką cytotoksycznością małocząsteczkowych leków. Przez lata dominowało przekonanie, że zwiększenie stabilności łącznika (linkera) pomiędzy przeciwciałem a lekiem prowadzi jednocześnie do poprawy skuteczności i redukcji toksyczności poprzez ograniczenie przedwczesnego uwalniania payloadu. Jednak rosnąca liczba danych klinicznych wskazuje, że zależność ta jest znacznie bardziej złożona.
Materiał przeznaczony wyłącznie dla pracowników służby zdrowia
Ten materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.
Zaloguj się
Szanowni użytkownicy,
część materiałów udostępnianych na naszym portalu jest przeznaczona
wyłącznie dla lekarzy.
Wynika to z regulacji prawnych, do których musimy się stosować.
Jeśli nie jesteś lekarzem, zachęcamy do korzystania z przygotowanych przez nas materiałów dostępnych w zakładce dla pacjentów.
25.06.2026
lek. Paulina Kalman
Tempo starzenia twarzy jako nieinwazyjny biomarker rokowania u chorych na nowotwory
24.06.2026
Onkologia.edu.pl
Dlaczego tak trudno mówić o śmierci w medycynie? | Nowy odcinek OnkoTalks
22.06.2026
dr n. med. Małgorzata Pieniążek
Modele ogólnego przeznaczenia przewyższają specjalistyczne narzędzia AI w medycynie – wyniki badania Nature Medicine 2026
27.05.2026
Narodowy Instytut Onkologii
Warszawska Konferencja Onkologiczna: Narodowy Instytut Onkologii i National Cancer Center w Wilnie podpiszą memorandum o współpracy
1.04.2026
Onkologia.edu.pl
Rak a ewolucja: biologiczna konieczność? Rozmowa z prof. Gerardem Evanem | Podcast już dostępny!
23.03.2026
Onkologia.edu.pl
