Podwójne uderzenie w mechanizmy oporności: savolitinib + osimertinib w MET-zależnej progresji po leczeniu pierwszej linii
Postęp w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca (NSCLC) z mutacją EGFR w ostatnich latach był spektakularny, głównie dzięki zastosowaniu osimertinibu w pierwszej linii terapii. Jednak mimo wysokiej skuteczności, u większości pacjentów dochodzi w końcu do progresji choroby. Jednym z najczęstszych mechanizmów nabytej oporności jest amplifikacja genu MET lub nadekspresja białka MET. W tej właśnie populacji oceniono skuteczność terapii skojarzonej savolitinibem (selektywnym inhibitorem MET) i osimertinibem w badaniu II fazy SAVANNAH.
Materiał przeznaczony wyłącznie dla pracowników służby zdrowia
Ten materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.
Zaloguj się
Szanowni użytkownicy,
część materiałów udostępnianych na naszym portalu jest przeznaczona
wyłącznie dla lekarzy.
Wynika to z regulacji prawnych, do których musimy się stosować.
Jeśli nie jesteś lekarzem, zachęcamy do korzystania z przygotowanych przez nas materiałów dostępnych w zakładce dla pacjentów.
24.06.2026
lek. Paulina Kalman
Taletrectinib w leczeniu ROS1-dodatniego raka płuca – aktualizacja wyników badania TRUST-I
25.05.2026
lek. Paulina Kalman
EGFR i immunoterapia w raku płuca płaskonabłonkowym: nowe podejście skojarzone z pimurutamabem
13.05.2026
lek. Paulina Kalman
Badanie VALOR – czy SBRT może zastąpić operację w raku płuca?
4.05.2026
lek. Paulina Kalman
Jak tislelizumab wypada na tle innych inhibitorów PD-1 w raku płuca? Wnioski z analizy sieciowej
15.04.2026
lek. Paulina Kalman
Amivantamab + lazertinib vs osimertinib – czy zmienia się standard leczenia EGFR-mutowanego NSCLC?
6.03.2026
lek. Paulina Kalman
Nowa generacja leczenia okołooperacyjnego w raku płuca: wyniki badania NeoCOAST-2
15.01.2026
lek. Paulina Kalman
