Wyznaczanie objętości napromieniania wg PET z O-(2-[18F]fluoroetylo)-L-tyrozyną w porównaniu z CE-T1 MRI u pacjentów z nawrotowym glejakiem wielopostaciowym kwalifikowanych do ponownej radioterapii

30 kwietnia 2026 /Nowotwory głowy i szyi

Wyznaczanie objętości napromieniania wg PET z O-(2-[18F]fluoroetylo)-L-tyrozyną w porównaniu z CE-T1 MRI u pacjentów z nawrotowym glejakiem wielopostaciowym kwalifikowanych do ponownej radioterapii

Jakub Czarny

Pozytonowa tomografia emisyjna z O-(2-[18F]fluoroetylo)-L-tyrozyną (fluoroethyl-L-tyrosine positron emission tomography – FET-PET) wykazuje wyższą swoistość niż rezonans magnetyczny T1-zależny z kontrastem (contrast-enhanced T1-weighted magnetic resonance imaging – CE-T1MRI) w diagnostyce nawrotowego glejaka wielopostaciowego. Obrazowanie odgrywa kluczową rolę w radioterapii o wysokiej precyzji, jednak leczenie nawrotów stanowi istotne wyzwanie ze względu na promieniowrażliwość zdrowej tkanki mózgu, radiooporność nowotworu oraz ograniczenia MRI w różnicowaniu nawrotu i zmian popromiennych.

Partnerzy
Novartis
Takeda