Dane o diagnostyce i hospitalizacji pacjentów
W księdze odnotowywano m.in. daty przyjęć i wypisów, rozpoznania chorób, a także informacje demograficzne i społeczne dotyczące leczonych osób. Jej wartość jest szczególna, ponieważ większość przedwojennej i wojennej dokumentacji Instytutu Radowego została zniszczona podczas Powstania Warszawskiego. Ogień pochłonął wówczas archiwum obejmujące ponad 25 tys. historii chorób gromadzonych od 1932 r.
Rejestr pokazuje, że placówka kontynuowała opiekę nad chorymi także w ostatnich miesiącach przed wybuchem Powstania. Ostatnie wpisy pochodzą z 31 lipca 1944 r. Przy części pacjentów przyjętych w końcowym okresie działalności Instytutu nie odnotowano już daty zakończenia hospitalizacji.
Źródło do badań nad historią polskiej onkologii
Dokument został odnaleziony w siedzibie NIO przy ul. Wawelskiej, a następnie poddany ponad czteromiesięcznej konserwacji w Archiwum Akt Nowych. Oryginał trafił do zasobu AAN, natomiast Narodowy Instytut Onkologii otrzymał kopię, która będzie wykorzystywana w pracach naukowych i działalności wystawienniczej.
Dla badaczy historii medycyny księga może być istotnym materiałem do analiz dotyczących organizacji leczenia onkologicznego, profilu pacjentów oraz funkcjonowania Instytutu Radowego w warunkach wojennych. Może również pomóc w odtworzeniu losów chorych i personelu związanych z jedną z najważniejszych instytucji w historii polskiej onkologii.
Bibliografia: nio.gov.pl.
