Celem badania było określenie, jakie typy badań i jakie punkty końcowe są potrzebne, aby wiarygodnie ocenić korzyści kliniczne różnych kategorii innowacji w radioterapii. W badaniu wykorzystano metodę zmodyfikowanego konsensusu Delphi, angażując ekspertów ze środowiska radioterapii związanego z ESTRO.
Najważniejsze wnioski z pracy wskazują, że nie każda innowacja w radioterapii powinna być oceniana w ten sam sposób. Różne typy innowacji, takie jak nowe schematy napromieniania, technologie wspomagające czy rozwiązania organizacyjne, wymagają odmiennych typów badań i punktów końcowych. „Randomizowane badania kliniczne pozostają kluczowe, ale nie są jedyną drogą do wdrożenia innowacji. W wielu sytuacjach wysokiej jakości badania obserwacyjne lub nowoczesne projekty badań mogą dostarczyć wiarygodnych dowodów potrzebnych do wprowadzenia nowych rozwiązań do praktyki klinicznej” – tłumaczy dr Bartłomiej Tomasik. Podkreślono również, że korzyści z radioterapii nie zawsze najlepiej mierzyć wyłącznie poprawą przeżycia. Istotne są także takie wyniki jak kontrola miejscowa choroby, działania niepożądane leczenia, jakość życia czy zachowanie funkcji narządów. W przypadku niektórych innowacji ważne są również efekty organizacyjne – skrócenie czasu terapii, usprawnienie planowania leczenia czy lepsze wykorzystanie zasobów mogą zwiększyć dostęp pacjentów do radioterapii i poprawić funkcjonowanie systemu opieki zdrowotnej.
Publikacja stanowi kolejny krok w kierunku opracowania praktycznych ram oceny wartości radioterapii, które mogą wspierać decyzje kliniczne i politykę zdrowotną, a w efekcie ułatwiać dostęp pacjentów do najbardziej wartościowych metod leczenia.
Artykuł można przeczytać TUTAJ.
Więcej o projekcie VBRO.
Źródło: gumed.edu.pl.
