Amivantamab + lazertinib vs osimertinib – czy zmienia się standard leczenia EGFR-mutowanego NSCLC?
Leczenie niedrobnokomórkowego raka płuca (NSCLC) z mutacją EGFR w ostatnich latach zrewolucjonizowało zastosowanie inhibitorów kinazy tyrozynowej trzeciej generacji, takich jak osimertynib. Pomimo znaczącej poprawy wyników leczenia, problem oporności pozostaje nieunikniony, a długoterminowe przeżycia nadal są ograniczone. Mediana przeżycia całkowitego w tej grupie pacjentów wynosi około 3 lat, a 5-letnie przeżycie nie przekracza 20%.
Materiał przeznaczony wyłącznie dla pracowników służby zdrowia
Ten materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.
Zaloguj się
Szanowni użytkownicy,
część materiałów udostępnianych na naszym portalu jest przeznaczona
wyłącznie dla lekarzy.
Wynika to z regulacji prawnych, do których musimy się stosować.
Jeśli nie jesteś lekarzem, zachęcamy do korzystania z przygotowanych przez nas materiałów dostępnych w zakładce dla pacjentów.
16.06.2026
lek. Paulina Kalman
Immunoterapia w NSCLC: dlaczego dochodzi do oporności i jak ją przełamać?
25.05.2026
lek. Paulina Kalman
EGFR i immunoterapia w raku płuca płaskonabłonkowym: nowe podejście skojarzone z pimurutamabem
4.05.2026
lek. Paulina Kalman
Jak tislelizumab wypada na tle innych inhibitorów PD-1 w raku płuca? Wnioski z analizy sieciowej
24.04.2026
lek. Paulina Kalman
PACIFIC-9 – czy można poprawić wyniki leczenia w nieoperacyjnym niedrobnokomórkowym raku płuca w stadium III?
16.04.2026
lek. Paulina Kalman
Czy mikrobiota jelitowa może zwiększyć skuteczność immunoterapii? Wyniki badania FMT-LUMINate
12.03.2026
lek. Paulina Kalman
Obrazowanie aktywacji NRF2 w niedrobnokomórkowym raku płuca przy użyciu [18F]FSPG PET
14.01.2026
lek. Paulina Kalman


