Amivantamab + lazertinib vs osimertinib – czy zmienia się standard leczenia EGFR-mutowanego NSCLC?
Leczenie niedrobnokomórkowego raka płuca (NSCLC) z mutacją EGFR w ostatnich latach zrewolucjonizowało zastosowanie inhibitorów kinazy tyrozynowej trzeciej generacji, takich jak osimertynib. Pomimo znaczącej poprawy wyników leczenia, problem oporności pozostaje nieunikniony, a długoterminowe przeżycia nadal są ograniczone. Mediana przeżycia całkowitego w tej grupie pacjentów wynosi około 3 lat, a 5-letnie przeżycie nie przekracza 20%.
Materiał przeznaczony wyłącznie dla pracowników służby zdrowia
Ten materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.
Zaloguj się
Szanowni użytkownicy,
część materiałów udostępnianych na naszym portalu jest przeznaczona
wyłącznie dla lekarzy.
Wynika to z regulacji prawnych, do których musimy się stosować.
Jeśli nie jesteś lekarzem, zachęcamy do korzystania z przygotowanych przez nas materiałów dostępnych w zakładce dla pacjentów.
16.07.2026
Paulina Kalman
Durwalumab zmienia mikrośrodowisko guza w operacyjnym NDRP – nowe analizy badania AEGEAN
22.06.2026
lek. Paulina Kalman
Progresja mózgowa w drobnokomórkowym raku płuca – kiedy nie zmieniać skutecznego leczenia?
16.06.2026
lek. Paulina Kalman
Immunoterapia w NSCLC: dlaczego dochodzi do oporności i jak ją przełamać?
15.05.2026
lek. Paulina Kalman
Bispecyficzne koniugaty lek–przeciwciało w EGFR-mutowanym raku płuca – nowy kierunek po terapii ukierunkowanej?
26.03.2026
lek. Paulina Kalman
Ultraczułe wykrywanie ctDNA przed operacją w raku płuca – czy możemy lepiej przewidywać rokowanie w stadium wczesnym?
24.03.2026
lek. Paulina Kalman
ARTS – aumolertynib w leczeniu uzupełniającym po resekcji EGFR-dodatniego NDRP
20.03.2026
lek. Paulina Kalman
