Analiza objęła 4490 kobiet z rozpoznaniem raka piersi w latach 2019–2023. Oceniono przeżywalność w zależności od podtypu biologicznego nowotworu (luminalny A, luminalny B, HER2-dodatni, potrójnie ujemny) oraz stopnia zaawansowania choroby w momencie diagnozy.
Najważniejszy wniosek z badania: w stadium I, niezależnie od podtypu biologicznego, 5-letnie przeżycie wynosiło 92,8%. To silny argument za regularnymi badaniami przesiewowymi i szybką diagnostyką.
Wyniki potwierdzają także różnice rokownicze między podtypami raka piersi. Najwyższe 5-letnie przeżycie odnotowano w podtypie luminalnym A (90,3%), a najniższe w raku potrójnie ujemnym (TNBC) (68,5%). Jednocześnie wraz z zaawansowaniem choroby przeżywalność wyraźnie spadała, szczególnie w grupie TNBC.
Dane te pokazują, że choć biologiczny podtyp nowotworu ma duże znaczenie kliniczne, to wczesne wykrycie raka piersi pozostaje kluczowym czynnikiem poprawy wyników leczenia — również w bardziej agresywnych postaciach choroby.
Autorzy podkreślają, że wyniki mają znaczenie nie tylko kliniczne, ale także organizacyjne. Wskazują na potrzebę dalszego wzmacniania profilaktyki, dostępu do diagnostyki molekularnej, nowoczesnych terapii i dobrze skoordynowanej opieki onkologicznej.
Publikacja powstała we współpracy zespołu interdyscyplinarnego z udziałem ośrodków klinicznych i akademickich z Krakowa i Wrocławia oraz ekspertów z zakresu ekonomiki zdrowia. To jedno z pierwszych tak szerokich regionalnych opracowań danych onkologicznych w ramach Krajowej Sieci Onkologicznej, istotne dla dalszego rozwoju opieki onkologicznej w Polsce.
