ctDNA podczas leczenia neoadjuwantowego raka piersi – w kierunku oceny ryzyka w czasie rzeczywistym
Leczenie neoadjuwantowe we wczesnym raku piersi ma dziś znaczenie znacznie szersze niż samo zmniejszenie guza przed operacją. Pozwala obserwować wrażliwość nowotworu na zastosowane leczenie, a zakres choroby resztkowej stwierdzanej po zakończeniu terapii stał się jednym z istotnych czynników wpływających na rokowanie oraz decyzje dotyczące leczenia pooperacyjnego.
Dodaj nas do listy preferowanych źródeł w Google, aby nasze materiały częściej pojawiały się w Twoich wynikach wyszukiwania.
Dodaj w Google
Materiał przeznaczony wyłącznie dla pracowników służby zdrowia
Ten materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.
Zaloguj się
Szanowni użytkownicy,
część materiałów udostępnianych na naszym portalu jest przeznaczona
wyłącznie dla lekarzy.
Wynika to z regulacji prawnych, do których musimy się stosować.
Jeśli nie jesteś lekarzem, zachęcamy do korzystania z przygotowanych przez nas materiałów dostępnych w zakładce dla pacjentów.
18.09.2026
lek. Paulina Kalman
ELEVATE: czy elacestrant może stać się nową podstawą terapii hormonalnej po inhibitorach CDK4/6?
24.07.2026
dr n. med. Małgorzata Pieniążek
Deeskalacja leczenia neoadiuwantowego w HER2-dodatnim raku piersi: od badania neoCARHP do DAPHNe
21.07.2026
lek. Paulina Kalman
INAVO120: Jak bezpiecznie stosować inawolisib w skojarzeniu z palbociclibem i fulwestrantem?
29.06.2026
Justyna Golian
FDA zatwierdza palbocyklib w leczeniu podtrzymującym HR+/HER2+ zaawansowanego raka piersi
18.05.2026
lek. Paulina Kalman
