Podwójne uderzenie w mechanizmy oporności: savolitinib + osimertinib w MET-zależnej progresji po leczeniu pierwszej linii
Postęp w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca (NSCLC) z mutacją EGFR w ostatnich latach był spektakularny, głównie dzięki zastosowaniu osimertinibu w pierwszej linii terapii. Jednak mimo wysokiej skuteczności, u większości pacjentów dochodzi w końcu do progresji choroby. Jednym z najczęstszych mechanizmów nabytej oporności jest amplifikacja genu MET lub nadekspresja białka MET. W tej właśnie populacji oceniono skuteczność terapii skojarzonej savolitinibem (selektywnym inhibitorem MET) i osimertinibem w badaniu II fazy SAVANNAH.
Dodaj nas do listy preferowanych źródeł w Google, aby nasze materiały częściej pojawiały się w Twoich wynikach wyszukiwania.
Dodaj w Google
Materiał przeznaczony wyłącznie dla pracowników służby zdrowia
Ten materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.
Zaloguj się
Szanowni użytkownicy,
część materiałów udostępnianych na naszym portalu jest przeznaczona
wyłącznie dla lekarzy.
Wynika to z regulacji prawnych, do których musimy się stosować.
Jeśli nie jesteś lekarzem, zachęcamy do korzystania z przygotowanych przez nas materiałów dostępnych w zakładce dla pacjentów.
25.09.2026
Zuzanna Gazda
Rola EML4-ALK w oporności na inhibitory KRAS G12C poprzez aktywację dzikiego RAS
27.08.2026
lek. Paulina Kalman
EGFR exon 20 i deregulacja HER2 w NSCLC: Rzadkie podtypy raka płuca wkraczają w nową erę terapii celowanych
13.08.2026
lek. Paulina Kalman
Czy badanie krwi może przewidzieć raka płuca na wiele lat przed diagnozą?
16.07.2026
lek. Paulina Kalman
Durwalumab zmienia mikrośrodowisko guza w operacyjnym NDRP – nowe analizy badania AEGEAN
15.05.2026
lek. Paulina Kalman
