Dwadzieścia lat trastuzumabu – od przełomu terapeutycznego do fundamentu nowoczesnej terapii HER2-dodatniego raka piersi

23 lutego 2026 / Aktualności, Rak piersi

Dwadzieścia lat trastuzumabu – od przełomu terapeutycznego do fundamentu nowoczesnej terapii HER2-dodatniego raka piersi

dr n. med. Małgorzata Pieniążek

Wprowadzenie trastuzumabu stanowiło jeden z najważniejszych momentów w historii onkologii precyzyjnej i całkowicie zmieniło rokowanie chorych na HER2-dodatniego raka piersi. Odkrycie receptora HER2 (ang. Human Epidermal Growth Factor Receptor 2, co po polsku tłumaczy się jako receptor ludzkiego naskórkowego czynnika wzrostu typu 2) w latach 80. XX wieku pozwoliło zidentyfikować biologicznie agresywny podtyp nowotworu, występujący u około 15-20% pacjentek, charakteryzujący się wysokim ryzykiem nawrotu i zgonu. Opracowanie trastuzumabu - humanizowanego przeciwciała monoklonalnego skierowanego przeciwko receptorowi HER2 – zapoczątkowało erę terapii celowanych, a jego wprowadzenie najpierw w chorobie przerzutowej, a następnie w leczeniu uzupełniającym doprowadziło do istotnej i trwałej poprawy przeżycia całkowitego oraz czasu wolnego od choroby.

Materiał przeznaczony wyłącznie dla pracowników służby zdrowia

Ten materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.

Zaloguj się

Szanowni użytkownicy,
część materiałów udostępnianych na naszym portalu jest przeznaczona wyłącznie dla lekarzy.
Wynika to z regulacji prawnych, do których musimy się stosować.

Jeśli nie jesteś lekarzem, zachęcamy do korzystania z przygotowanych przez nas materiałów dostępnych w zakładce dla pacjentów.

dr n. med. Małgorzata Pieniążek

Podobne artykuły

Proteomika potrójnie ujemnego raka piersi ujawnia nowe cele terapeutyczne i biomarkery...

23.06.2026
lek. Paulina Kalman

Znaczenie przesiewowego MRI mózgu w wykrywaniu przerzutów u pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi HER2+ i TNBC – wyniki prospektywnego badania

22.04.2026
lek. Paulina Kalman

Redukcja dawki palbocyklibu do 100 mg w HR+/HER2− raku piersi – wpływ na neutropenię i skuteczność w badaniu TBCRC 035

13.04.2026
lek. Paulina Kalman

ctDNA i aktywność receptora estrogenowego jako biomarkery odpowiedzi na giredestrant w zaawansowanym raku piersi

27.01.2026
dr n. med. Małgorzata Pieniążek

Leczenie uzupełniające inhibitorami CDK4/6 we wczesnym raku HR+/HER2- piersi -praktyczne podejście do oceny ryzyka nawrotu i wyboru leczenia

12.01.2026
dr n. med. Małgorzata Pieniążek

Dwadzieścia lat trastuzumabu – od przełomu terapeutycznego do fundamentu nowoczesnej terapii HER2-dodatniego raka piersi

Proteomika potrójnie ujemnego raka piersi ujawnia nowe cele terapeutyczne i biomarkery prognostyczne

LncRNA w raku piersi: między proliferacją guza a wrażliwością na inhibitory CDK4/6

AI w skriningu raka piersi

Znaczenie przesiewowego MRI mózgu w wykrywaniu przerzutów u pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi HER2+ i TNBC – wyniki prospektywnego badania

Redukcja dawki palbocyklibu do 100 mg w HR+/HER2− raku piersi – wpływ na neutropenię i skuteczność w badaniu TBCRC 035

ctDNA i aktywność receptora estrogenowego jako biomarkery odpowiedzi na giredestrant w zaawansowanym raku piersi

Leczenie uzupełniające inhibitorami CDK4/6 we wczesnym raku HR+/HER2- piersi -praktyczne podejście do oceny ryzyka nawrotu i wyboru leczenia

Czy antracykliny wracają do gry? RS ≥31 w raku piersi luminalnym N0 – sygnał predykcyjny czy artefakt metodologiczny?